In korte tijd stampten men in Parkwijk na de Tweede Wereldoorlog zo’n duizend, vrijwel uitsluitend sociale huurwoningen maar ook een zogenoemde woonschool, een bejaardenoord, een kerk en een paar scholen uit de grond.

Na dertig, veertig jaar werden de eerste woningen alweer gesloopt. Inmiddels is een groot deel van de oorspronkelijke bebouwing verdwenen en door omvangrijke nieuwbouw vervangen. Met de plannen die op dit moment zijn uitgevoerd en nog worden voorbereid, zal het aantal woningen flink toenemen. Het lijkt op een voorbeeldige verdichting van de wijk zonder dat het groene karakter is aangetast. Door deze wederopbouw van de wederopbouw is Parkwijk uit de as herrezen en heeft de wijk haar negatieve imago afgeschud.