Net als bij de exposities KLAAR! #1 en #2 van Tonneke Sengers en Frans Vendel uit respectievelijk 2014 en 2019, zijn de deelnemers van KLEUR! op zoek naar de essentie van hun beeldtaal. Waar het bij KLAAR! vooral ging om heldere abstract geometrische vormen, voert dit keer het gebruik van kleur binnen het werk van verschillende generaties kunstenaars de boventoon. De deelnemers van deze expositie hebben daarover allemaal hun eigen filosofie, die ook samenhangt met het medium waarin ze werken.

Curatoren: Tonneke Sengers en Frans Vendel

Met werk van: Cindy Bakker, Bob Bonies, Marian Genet, Guda Koster, Els Moes, Tonneke Sengers en Frans Vendel

Cindy Bakker wordt geïnspireerd door grote kleurvlakken en vormen die overal om haar heen verschijnen, zoals verkeersborden en oranje PVC buizen op bouwterreinen, die ze vertaalt naar objecten die heen en weer bewegen tussen herkenning en bevreemding.

Bob Bonies maakt grootschalige werken in de openbare ruimte en geometrisch abstracte schilderijen. Daarbij zoekt hij de grens op van beperking en reductie tegenover de spanning in het beeld. Bonies gebruikt alleen de primaire kleuren, aangevuld met groen en wit.

Marian Genet wordt geraakt door de kracht van kleur. In haar foto’s, schilderijen, textiele werken en installaties ligt de nadruk op de energie en de beweging die ze met kleur teweegbrengt.

De sculpturen van Guda Koster zijn gemaakt van textiel en gerelateerd aan kleding. In haar geënsceneerde tableaux vivants is zij meestal zelf het model dat wordt gefotografeerd, waarbij de grens tussen lichaam, abstracte, gekleurde vormen en de omgeving vervaagt.

Els Moes maakt bijna monochrome werken die bestaan uit dunne transparante lagen verf op aluminium platen. Door variaties in toon en tint, ontstaat een subtiele dieptewerking.

Tonneke Sengers maakt muurschilderingen en muursculpturen. Abstract geometrische vormen en rasters zorgen voor ruimtelijke effecten, die door de introductie van kleur een nieuwe dimensie krijgen. Kleurcontrasten, de mate van verzadiging en het spel tussen licht en donker versterken de illusie van de vorm.

Frans Vendel maakt gebruik van een minimalistische vormentaal. Vlakken, lijnen en kleuren vormen keer op keer een nieuw evenwicht, waarbij hij op zoek gaat naar de essentie en naar de esthetiek van de reductie en de vorm gelijk is aan de inhoud.

Tegelijkertijd is in de Kleine Zaal werk van Martha Scheeren. Het werk van Martha Scheeren gaat over de verbinding en verhouding tussen kleur en licht. Zij maakt daarbij gebruik van de ‘gedragingen’ die kleuren bezitten.